ความรัก มีอีกทั้งด้านดีแล้วก็ด้านลบ

พวกเราทุกคน ต่างล้วนแล้วแฮปปี้และก็ทุกข์ปนกันไป ขนาดของความสำราญและก็ความทุกข์ทรมานก็แตกต่างกัน มนุษย์เราเกิดขึ้นมาต่างกันตั้งแต่กำเนิด

จะให้รับความรู้สึกเสมอกันทุกเรื่องอาจไม่มีทางเป็นไปได้บ่อยครั้งที่คนจำนวนไม่น้อยบางทีอาจรู้สึกเสียใจหรือปรารถนาบอกใครบางคนที่พวกเราไว้วางใจหรือคู่รักของพวกเรา แม้กระนั้นบางบุคคลรู้สึกไหมว่าในเวลานี้พวกเราบางครั้งก็อาจจะไม่สามารถบอกหรือบอกอะไรได้ทุกเรื่องเหมือนแต่ก่อน นานไปการเปลี่ยนแปลงความจืดชืด เริ่มมาเป็นเชื้อโรคที่เกาะรวมถึงรักของพวกเราทั้งคู่
ซึ่งพวกเราทั้งคู่ก็ยังคลุมเคลือว่าภูมิคุ้มกันของพวกเราเข้มแข็งพอเพียงไหม หรือต่ำลงไปแล้ว เมื่อพวกเราอยากได้ทำความเข้าใจหรืออยากได้ไขปัญหาด้วยกันกลับกลายการที่พวกเรารอหาเรื่องวุ่นวายมาใส่ชีวิตของเขากระทั่งเรื่องของพวกเราเองแปลงเป็นเรื่องเศร้าที่พวกเราไม่สามารถพูดได้
คู่ครองหลายคู่อาจมีปัญหาไม่เหมือนกันออกไป บางคู่เลือกที่จะเบือนหน้าเข้าพบกันเพื่อขจัดปัญหา แต่ว่าบางคู่กลับไม่เป็นแบบนั้น ข้างหญิงบางทีก็อาจจะต้องการคุยกับข้างชายแต่กันข้างชายเองกลับไปขอความเห็นเพื่อนฝูงหรือคนอื่นที่ไม่รู้เรื่องราวของพวกเราสองคน ไม่ว่าจะเป็นข้างไหนก็ตามที่คิดว่าในเวลานี้พวกเราทั้งคู่คุยกันไม่รู้เรื่องเหมือนแต่ก่อน
แม้กระนั้นเคยไหมที่คนทั้งคู่คน หรือผู้ใดผู้หนึ่งสุดแล้วแต่จะถามตนเองก่อน ว่าการที่คนคนหนึ่งยอมที่จะรับปัญหาหรือเรื่องราวต่างๆมาใส่ไว้ด้านในชีวิตของเขาเพราะเหตุใดถ้าไม่ใช่ความรักแล้วเพราะเหตุใดเมื่อรักกันแล้วถึงไม่ยินยอมทำความเข้าใจกันในเมื่อคือปัญหานั้นเกิดขึ้นมาจากคนสองคน
ผู้ที่อยู่ด้านหลัง ไม่ว่าจะเป็น บิดา แม่ ลูกพี่ลูกน้องหรือคู่รัก วุ่นวายกับพวกเราหรือเตือนสติพวกเราในเรื่องที่พวกเรารังเกียจ ครั้งคราวบางคราวพวกเรายังเผลอว่าหรือพูดจาแรงๆทำร้ายจิตใจของอีกข้างโดยที่ไม่รู้ตัว แม้กระนั้นไม่ว่าจำนวนกี่ครั้งคนเหล่านั้นก็พร้อมที่จะเตือนสติรวมทั้งช่วยเหลือพวกเราทุกคราวไปแต่ว่าเคยรำลึกถึงอนาคตไหมถ้าเกิดคุณปฏิเสธฟังผู้ที่คุณรักเลย
กระทั่งเมื่อทุกคนความคาดหวังดีเดินจากไปหมด ในวันนั้นไม่มีผู้ใดที่จะมาดุด่าว่ากล่าวคุณ ในภายหน้าจะเป็นเยี่ยงไรเมื่อคุณเหลือแค่ผู้ที่พูดจาเกื้อหนุนในทางที่ไม่ถูก ไม่เตือนสติฟุตบาทของคุณอาจจะแปรไปก็ได้
การที่มีคนคนหนึ่งมารอเตือนหรือวุ่นวายกับชีวิตของพวกเรา บางครั้งอาจจะเป็นโชคดีของคุณที่ยังมีบุคคลที่รักและก็ห่วงใยกับคุณอยู่ ด้วยเหตุว่าถ้าหากคุณยังไม่รู้ตัวเองว่าโชคดีมากแค่ไหน เมื่อถึงวันหนึ่งทุกคนเดินจากไปคุณอาจแปลงเป็นผู้ที่โชคร้ายที่สุดด้วยเหตุว่าคุณเป็นผู้ที่ไม่รู้ตัวว่าโชคดีที่สุดมาก่อนหน้านั้น ดังนิยามที่ได้ยินมาตั้งแต่ตีนเล็กเท่าฝาหอย อย่าพบไม้สวยเมื่อยามขวานบิ่น

Author: Roland Rivera