ความสบายในวัย ไม่รู้เดียงสา

ถ้าเกิดพวกเราทดลองหลับตารำลึกถึงภาพ ยุคที่จำความได้ว่า ช่วงนั้นพวกเรามีความรู้สึกเช่นไรกันบ้าง แล้วก็ลองนึกภาพเพื่อนฝูงยุคอนุบาล

และก็ตัดภาพมาที่ครอบครัวพวกเรา เดินเล่นอยู่กับคุณพ่อกับคุณแม่หรือความกล้าหาญต่างๆที่พวกเราผลิตขึ้น ล้วนแต่เป็นความสุขเมื่อเยาว์วัยที่พวกเราเคยก้าวผ่านมาด้วยกันทุกคนแล้วก็ในวันนี้คนไม่ใช่น้อย คงจะมิได้นึกถึงเรื่องราวต่างๆก่อนหน้าที่ผ่านมาในวัยเด็กเพราะเหตุว่าไม่ว่าจะเป็นหน้าที่การงานหรือเรื่องเรียนที่พวกเราจำต้องรับผิดชอบอีกเยอะมากจนถึงเกือบจะไม่มีเวลาพักผ่อนหรือคิดเรื่องอื่นด้วย
น่าไว้วางใจเลยว่าผู้คนจำนวนมาก มัวลุ่มหลงนึกถึงปัญหาชีวิตและก็เรื่องราวในวันพรุ่งว่าจะกำเนิดอะไรขึ้นกระทั่งลืมมองดูย้อนไปถึงเรื่องราวในวันวานคุณเคยคิดหรือเปล่าในวัยเด็กของคุณก็อาจจะเป็นทุกข์แบบเดียวกันแม้กระนั้นเรื่องราวต่างๆนั้นมองไม่นักหนารุนแรงเสมือนเรื่องที่พวกเรากำลังเผชิญปัจจุบันนี้ โน่นก็เป็นเพราะเหตุว่าคุณผ่านขณะนั้นมาได้แล้ว
ทั้งเรื่องราวทั้งยังสุขรวมทั้งทุกข์ที่เกิดขึ้นเมื่อครั้งที่พวกเราเป็นเด็กพวกเราจะพบว่าในเวลานั้นพวกเราไม่เคยจะนำความทุกข์ทรมานต่างๆประจำตัวมาถึงห้องนอนเลย เนื่องจากว่าพวกเราไม่เคยมองเห็นเด็กใครกันแน่นอนไม่หลับ แต่ว่าพอเพียงคุณพินิจไหมเพียงพอเวลาเริ่มผ่าน พวกเราเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่มีทั้งยัง การเล่าเรียน งานการ ครอบครัว
♥ความทุกข์ทรมานของพวกเราเริ่มมากขึ้นเรื่อยพวกเราก็ชอบไม่ปลดปล่อยให้ปัญหาถูกปรับปรุงแต่ว่าพวกเราชอบนำมันมาคิดในขณะที่ความสำราญของพวกเราทั้งยังในเวลาของครอบครัว
ในขณะก่อนนอน และยังรวมไปถึงเวลาท่องเที่ยวไม่เหมือนกับในช่วงเวลาที่พวกเราเป็นเด็กอย่างยิ่งซึ่งใครๆก็สามารถรับทราบได้ ที่พวกเราสามารถจะกองความทุกข์ทรมานไว้เพื่อไม่ให้มันประจำตัวพวกเราในเวลาที่พวกเราเล่นกับสหายๆแต่ว่าหากในขณะนี้แม้พวกเราเป็นทุกข์ อยากที่จะให้ทุกคนทดลองหันกลับมากระทำตนเสมือนเด็กอีกรอบ
ให้ตัวของพวกเรานั้น ได้มองดูความทุกข์ใจเกิดเรื่องที่ปรับแก้ตอนที่เหมาะสมคิดรวมทั้งกองมันไว้นั่นในช่วงที่ความสบายของพวกเราเพียงเท่านี้ ชีวิตของพวกเราก็จะมีช่วงที่ความสบายเยอะขึ้นเรื่อยๆเรื่องราวในยุคเด็กของคนแต่ละคนบางทีอาจต่างกันแม้กระนั้นไม่ว่าชีวิตของพวกเราจะสุขหรือจะทุกข์พวกเราก็ผ่านระยะเวลานั้นได้จนกระทั่งในตอนนี้
ถ้าเกิดปัจจุบันนี้ชีวิตของพวกเราเจอปัญหาหรือเป็นทุกข์มากขึ้นทดลองคิดย้อนไปถึง ความรู้สึกเมื่อไร้เดียงสา อีกสักหนึ่งครั้งไม่แน่ว่าคุณอาจจะมองเห็นวิธีแก้ไขมันมากยิ่งกว่าที่คุณนั่งเห็นแต่ว่าความทุกข์ทรมานที่กองไว้อยู่ด้านหน้าเพียงอย่างเดียว เพราะเหตุว่าวันขณะที่ผ่านมานั้น มันช่างหอมหวานแล้วก็เป็นตอนที่ดีเยี่ยมที่สุดในชีวิตก็เป็นไปได้

Author: Roland Rivera